Clicky
Skip to main content
عمومی

تحلیل جامع فصل سوم فهرست بهای ابنیه : هر آنچه باید درباره عملیات خاکی با ماشین بدانید

عملیات خاکی یکی از اولین و بنیادی‌ترین مراحل در هر پروژه ساختمانی است. برآورد دقیق هزینه‌های این بخش، تأثیر مستقیمی بر مدیریت مالی کل پروژه دارد. فصل سوم فهرست بهای واحد پایه رشته ابنیه سال ۱۴۰۴ به طور خاص به “عملیات خاکی با ماشین” می‌پردازد و درک عمیق الزامات و نکات آن برای پیمانکاران، مشاوران و کارفرمایان ضروری است.

در این مقاله، به شکلی کاملاً تفصیلی، به بررسی الزامات عمومی و گروهی این فصل می‌پردازیم و نکات کلیدی آن را با ارجاع به بندهای مربوطه تشریح می‌کنیم.

عملیات خاکی با ماشین

دامنه کاربرد: چه زمانی از این فصل استفاده کنیم؟

پیش از ورود به جزئیات فصل سوم، یک نکته بسیار مهم وجود دارد که در “دستورالعمل کاربرد” فهرست بها به آن اشاره شده است. قیمت‌های این فصل برای عملیات خاکی در مقیاس محدود، مانند محوطه‌سازی ساختمان‌ها و معابر درون روستایی تهیه شده است. در این پروژه‌ها، محدودیت در حجم کار یا شعاع عمل ماشین‌آلات، مانع از رسیدن به راندمان کامل آن‌ها می‌شود.

نکته کلیدی: برای پروژه‌های بزرگ مقیاس مانند آماده‌سازی زمین‌های وسیع که ماشین‌آلات بدون محدودیت فعالیت می‌کنند، باید از فهرست بهای واحد پایه رشته راه، راه‌آهن و باند فرودگاه برای برآورد هزینه استفاده کرد.

الزامات عمومی: قوانین پایه در عملیات خاکی ماشینی

این بخش شامل ۱۸ بند است که چارچوب کلی حاکم بر تمام ردیف‌های این فصل را مشخص می‌کند. در ادامه به مهم‌ترین آن‌ها می‌پردازیم:

۱. اساس محاسبات حجم

حجم عملیات خاکی بر اساس کار اجرا شده نهایی طبق نقشه‌ها و دستورکارها محاسبه می‌شود. این بدان معناست که تغییر حجم خاک به دلیل تورم (افزایش حجم پس از خاک‌برداری) یا نشست و تراکم (کاهش حجم پس از کوبیدن) در پرداخت‌ها لحاظ نمی‌شود، مگر اینکه به صراحت در ردیفی ذکر شده باشد.

۲. طبقه‌بندی انواع زمین

فهرست بها زمین‌ها را به سه دسته اصلی تقسیم می‌کند که قیمت‌گذاری بر اساس آن صورت می‌گیرد:

  • زمین‌های لجنی: خاک اشباع و حاوی مواد آلی که ماشین‌آلات در آن فرو می‌روند و کار به سهولت ممکن نیست.
  • زمین‌های خاکی: شامل تمام انواع زمین به جز لجنی و سنگی. حتی وجود قطعات سنگ معمولی که با ماشین قابل جابجایی است، ماهیت زمین را خاکی نگه می‌دارد.
  • زمین‌های سنگی: شامل سنگ‌های رسوبی، آذرین و دگرگونی.تشخیص و طبقه‌بندی نهایی زمین حین اجرا، با تأیید مهندس مشاور و تصویب کارفرما انجام می‌شود.

۳. نکات مربوط به حفاری و گودبرداری

  • رگلاژ نهایی: در عملیات گودبرداری، پیکنی و کانال‌کنی با ماشین، عملیات تا ۱۵ سانتی‌متر مانده به عمق نهایی انجام می‌شود. ۱۵ سانتی‌متر آخر باید با دست برداشته و رگلاژ شود و هزینه آن از فصل دوم (عملیات خاکی با دست) پرداخت می‌گردد.
  • فضای اضافی برای قالب‌بندی: اگر برای اجرای فونداسیون نیاز به فضای کار اضافی در اطراف آن باشد، برای عمق تا ۱.۵ متر، از هر طرف ۳۰ سانتی‌متر و برای عمق بیش از ۱.۵ متر، از هر طرف ۶۰ سانتی‌متر به ابعاد پیکنی اضافه می‌شود. این فضا پس از اتمام کار باید با مصالح مناسب پر شود و هزینه آن جداگانه پرداخت می‌گردد.
  • خاک نباتی: برداشت خاک نباتی تا عمق ۱۰ سانتی‌متر بر اساس ردیف کندن زمین خاکی محاسبه می‌شود.

۴. مصالح قرضه و هزینه‌های جانبی

  • خاک از معدن یا قرضه: اگر خاک از محلی خارج از پروژه برای خاکریزی تأمین شود، حجم خاک کنده و حمل شده، برابر با حجم محل مصرف پس از تراکم در نظر گرفته می‌شود.
  • هزینه‌های لحاظ شده: بهای تهیه و حمل آب، و همچنین هزینه‌های ریسه و توده کردن خاک در قیمت ردیف‌ها دیده شده است.

الزامات گروه‌ها: ورود به جزئیات اجرایی

هر گروه از ردیف‌ها، الزامات خاص خود را دارد که در ادامه به تفصیل بررسی می‌شوند.

گروه ۲: کندن زمین‌های سنگی با مواد منفجره و چکش هیدرولیکی

این گروه یکی از فنی‌ترین بخش‌هاست:

  • محاسبه حجم انفجار (بند ۱-۲): حداکثر حجم عملیات خاکی با مواد منفجره از یک فرمول مشخص به دست می‌آید. این حجم از تقسیم وزن معادل‌سازی شده مواد منفجره مصرفی (بر حسب کیلوگرم امولایت کارتریجی) بر عدد ۰.۲۵ محاسبه می‌شود.
    • مثال: اگر طبق دستورکار حجم کندن زمین سنگی ۵۰۰ متر مکعب باشد و ۲۰۰ کیلوگرم پودر آنفو مصرف شود، حجم قابل پرداخت از ردیف انفجار این‌گونه محاسبه می‌شود: حجم معادل = 0.۲۵۲۰۰×(۱۰۰۰۲۰۰​)​=160m3 در این حالت، بهای ۱۶۰ متر مکعب از ردیف انفجار (۰۳۰۲۰۱) و ۳۴۰ متر مکعب باقیمانده از ردیف کندن زمین سنگی با بولدوزر (۰۳۰۱۰۵) پرداخت می‌شود.
  • انفجار کنترل شده (بند ۲-۲): در شرایط خاص و با تأیید کارفرما، اگر از روش انفجار کنترل شده (انفجار آرام) استفاده شود، ۳۰ درصد به بهای ردیف ۰۳۰۲۰۱ اضافه می‌گردد.
  • چکش هیدرولیکی (بند ۴-۲): اگر به دلیل شرایط خاص نتوان از مواد منفجره استفاده کرد و استفاده از چکش هیدرولیکی الزامی باشد، هزینه عملیات از ردیف ۰۳۰۲۰۲ پرداخت می‌شود.

گروه ۴: اضافه بهای گودبرداری

  • تعریف “گود”: گود به محلی اطلاق می‌شود که عمق متوسط آن پس از خاکبرداری کمتر از ۶۰ سانتی‌متر نباشد. اضافه بهای گودبرداری (ردیف ۰۳۰۴۰۱) فقط به حجمی از خاک تعلق می‌گیرد که پایین‌تر از این عمق ۶۰ سانتی‌متری قرار دارد.
  • حمل تا ۵۰ متر: ردیف‌های ۰۳۰۴۰۳ و ۰۳۰۴۰۴ برای حمل مواد تا فاصله حداکثر ۵۰ متر از محل کندن تا دپوی موقت (و برعکس) کاربرد دارند. برای فواصل بیش از ۵۰ متر، باید از ردیف‌های حمل در گروه ۷ استفاده کرد.

گروه ۶: اضافه بهای عمق و کار زیر تراز آب زیرزمینی

  • اضافه بهای عمق برای کار با بیل هیدرولیکی به حجم خاکی که در عمق بیش از ۳ متر قرار دارد تعلق می‌گیرد.
  • برای عملیات زیر تراز آب زیرزمینی که نیاز به پمپاژ آب دارد، اضافه بهای مربوط (ردیف ۰۳۰۶۰۲) پرداخت می‌شود.

گروه ۷: حمل مواد حاصل از عملیات خاکی

این گروه قوانین دقیقی برای محاسبه هزینه حمل دارد:

  • مبنای حجم: حجم مواد حمل شده، برابر با حجم محل کنده شده طبق نقشه‌ها است و تورم خاک در آن لحاظ نمی‌شود.
  • پرداخت یک‌باره: هزینه حمل فقط یک بار پرداخت می‌شود. اگر خاک ابتدا در محلی دپو و سپس به محل دیگری منتقل شود، هزینه حمل مجدد تنها با پیشنهاد مشاور و تصویب کارفرما قابل پرداخت است.
  • حمل در راه‌های خاکی: اگر حمل در راه‌های خاکی یا شنی انجام شود، به ردیف‌های حمل در راه‌های آسفالتی، ضریب ۱.۳ اعمال می‌شود.

گروه ۹: پخش، آب‌پاشی و کوبیدن

  • خاک جانشین (بند ۱-۹): برای جبران نشست ناشی از کوبیدن زمین، ضخامتی به نام “خاک جانشین” در نظر گرفته می‌شود که به پروفیل‌های برداشت شده اضافه می‌گردد. ضخامت آن بسته به درصد تراکم متفاوت است؛ مثلاً برای تراکم ۹۵٪ به روش پروکتور اصلاحی، این ضخامت ۷ سانتی‌متر است.
  • ضخامت لایه‌ها (بند ۲-۹): ردیف‌های این گروه بر مبنای ضخامت لایه‌های ۱۵ سانتی‌متری پس از کوبیدن است. اگر طبق مشخصات، لایه‌های ضخیم‌تر (مثلاً ۲۵ یا ۳۰ سانتی‌متر) اجرا شود، کسر بها به ردیف مربوطه اعمال می‌گردد (مثلاً برای لایه ۲۵ سانتی‌متری، ۲۰٪ کسربها).

گروه ۱۲: چال‌زنی و غلاف‌گذاری (ویژه پایدارسازی گود)

این گروه برای عملیات نیلینگ (میخ‌کوبی) و انکراژ (مهارکوبی) کاربرد دارد.

  • هدف: چال‌زنی برای اجرای عملیات مهار تنیده یا ناتنیده جهت پایدارسازی دیواره‌های خاکی انجام می‌شود.
  • ریزش دیواره (بند ۴-۱۲): اگر حین حفاری، دیواره چال ریزش کند و نیاز به حفاری و تزریق مجدد باشد، هزینه حفاری مجدد به میزان ۵۰ درصد مجموع طول‌هایی که دوباره حفاری شده‌اند، به هزینه کل اضافه می‌گردد.
    • مثال: برای یک چال ۲۰ متری، اگر در ۵ متر اول ریزش رخ دهد و پس از تزریق، تا عمق ۱۳ متری حفاری مجدد شود و دوباره ریزش کند، مجموع طول حفاری قابل پرداخت برابر است با: L=(5+13)×۵۰%+۲۰=۹+۲۰=۲۹ متر.

جمع‌بندی نهایی

فصل سوم فهرست بهای ابنیه، با وجود ظاهر ساده، پر از نکات فنی و اجرایی است که بی‌توجهی به آن‌ها می‌تواند منجر به اختلافات مالی و فنی در پروژه شود. نکات کلیدی که باید همواره به خاطر داشت عبارتند از:

  1. شناخت دامنه کاربرد: این فصل برای پروژه‌های محدود است. برای کارهای بزرگ از فهرست بهای راه استفاده کنید.
  2. دقت در تعاریف: تعاریف “گود”، “انواع زمین” و “خاک جانشین” را به خوبی درک کنید.
  3. توجه به الزامات خاص: الزامات گروه‌های فنی‌تر مانند گروه ۲ (انفجار) و گروه ۱۲ (چال‌زنی) را با دقت مطالعه و محاسبات آن‌ها را بررسی کنید.
  4. مستندسازی: تمامی مراحل حساس مانند طبقه‌بندی زمین، نیاز به انفجار کنترل شده یا حمل مجدد، باید با تأیید مهندس مشاور و تصویب کارفرما صورت‌جلسه شود.

با تسلط بر این موارد، می‌توانید برآوردهای دقیق‌تر و مدیریتی کارآمدتر بر عملیات خاکی پروژه‌های خود داشته باشید.

ارسال پاسخ


نرم افزار محاسبه تاخیرات ناشی از تاخیر در پرداخت صورت وضعیت ها
براساس بخشنامه شماره 11082/54/5090-1 مورخ 1360/09/02 سازمان برنامه و بودجه کشور
نرم افزار محاسبه تاخیرات ناشی از تاخیر در پرداخت صورت وضعیت ها
براساس بخشنامه شماره 11082/54/5090-1 مورخ 1360/09/02 سازمان برنامه و بودجه کشور