ردیف های پایه

به آیتم هایی که در فهرست بها، دارای شرح و بهای واحد هستند ردیف پایه گفته می‌شود. علاوه بر این برای هر یک از اقلامی که در کلیات یا مقدمه فصل‌ها، بهای آن ها به صورت درصدی از بهای واحد ردیف یا ردیف هایی، یا روش دیگر، تعیین شده است نیز ردیف های پایه محسوب می شوند.

ردیف های غیر پایه

بعضاً برای انجام بخشی از کارها، مشخصات فنی و اجرایی ویژه‌ای مورد نیاز است، و این مشخصات، مطابق با هیچ یک از ردیف های فهرست‌ بها نیست. در این موارد شرح ردیف مناسب برای آن فعالیت ها، تهیه و در انتهای گروه مربوطه، با شماره ردیف جدید درج می‌شود. این ردیف‌ها، با علامت ستاره مشخص و ردیف‌های ستاره دار نامیده می‌شوند. ردیف‌هایی که در فهرست‌ بها بدون بهای واحد هستند، نیز ستاره دار محسوب می‌‌شوند.

بهای واحد ردیف‌های ستاره دار، با روش تجزیه بها و بر اساس قیمت‌های دوره مبنای فهرست بها، محاسبه می‌شود. هرگاه دستورالعملی برای پرداخت ردیف های ستاره دار مورد نیاز باشد، متن لازم تهیه و به انتهای مقدمه فصل مربوطه اضافه می‌شود.

بهای واحد ردیف هایی که شرح آنها در فهرست بها موجود است، اما بدون بهای واحد هستند، جزء ردیف های غیر پایه هستند و این اقلام نیز ردیف های ستاره دار محسوب می شوند.